Hoe ervoer collega Arjan de opnames van 5 Days Inside?

Direct
zorgadvies
0320-
229 173

🠄 Terug naar overzicht

Werken met een cameraploeg erbij

Toevallig had Verzorgende IG Arjan Hutten (23) al wel eens nagedacht over hoe het zou zijn, als er bij hem op de afdeling Kleinschalig Wonen opnames voor het televisieprogramma 5 Days Inside gemaakt zouden worden. “Ik had wel eens een uitzending gezien en dacht dat het wel leuk zou zijn als ze eens bij ons zouden komen. Er gebeurt namelijk zoveel bij ons.” Hij was dan ook positief verrast toen hij las dat presentatrice Angela Groothuizen vijf dagen op de afdeling in de Hanzeborg waar hij werkt zou verblijven. Hoe ervoer hij de opnames, en hoe is Angela in het echt?

“Dat ze kwamen filmen vond ik een beetje spannend, maar vooral heel leuk. Ik werd er enthousiast van, want ik vind het belangrijk om te laten zien wat de ziekte dementie met iemand doet. Er zijn zoveel verschillende vormen, het is niet alleen maar een stil persoon die in gedachten weggezonken is. Iemand kan ook vrolijk zijn en een leuke dag hebben.” Daarbij geeft Arjan graag een beeld van werken in de ouderenzorg. “Ik wil Nederland laten zien wat het inhoudt en wat voor werk ik doe. Het is zoveel meer dan ‘billen wassen’. Het is ontzettend leuk om met mensen met dementie om te gaan.”

“Ik dacht wel: houdt ze het vol?”

Vijf dagen binnen

“Angela is echt vijf dagen en vier nachten bij ons geweest. Ze is wel eens van de afdeling af geweest, want ook zij heeft pauze nodig, maar ze was er zeker acht uur per dag. Het was dus niet zo dat ze even een uurtje kwam filmen en dan weer weg ging. Ik dacht van tevoren: hoe houdt ze dat vol? Ik zou het zelf heel zwaar vinden: vijf dagen bij mensen zijn die je niet kent, in een omgeving met mensen die veel energie van je vragen. Dat kan best zwaar zijn, en het vergt geduld. Sommige bewoners vragen bijvoorbeeld steeds hetzelfde, dus ik vertel een bepaald verhaal vaak meerdere keren per dag. Dat maakt mij niet uit. Maar daar moet je wel geduld voor hebben. Als ik Angela op de gang tegenkwam, vroeg ik ook wel eens hoe het met haar ging. Zij moet toch ook haar ei kwijt.”

Geen onrust als voorwaarde

“Naast het waarborgen van privacy – cliënten en collega’s die niet in beeld wilden, werden niet gefilmd – was ‘geen onrust’ een grote voorwaarde tijdens de filmdagen. Mensen met dementie kunnen onrustig worden van prikkels. Dan vragen ze zich af wie die onbekende mensen in de woning zijn, en wat ze komen doen. Daardoor kunnen ze uit hun doen raken. Maar het pakte totaal anders uit. Geen enkele cliënt uit mijn woning vond het gek dat Angela, de cameraman en de regisseur er waren. Tsja, ze herkennen ons ook niet elke dag. Ik stel me ook elke dienst weer voor. Dat deden Angela, de cameraman en de regisseur op de eerste dag ook. Ze namen de tijd om met alle bewoners een kort voorstelgesprek te houden. Dat vond ik heel netjes.”

“Ik kon ook nog wat van Angela leren”

Leren van Angela

“Een ochtenddienst begint om zeven uur, en Angela schoof dan ongeveer een uur later aan bij het ontbijt. Wat grappig was, was dat ze dan niet volledig opgemaakt en met gestylede haren uit haar kamer uit kwam. Ik kan me voorstellen dat ze dat zou doen, maar dat deed ze niet. Ze liep ook gewoon in haar joggingbroek over de gang, dat maakte haar niets uit. Verder sprak ze gedurende de dag met bewoners en is ze een keer met mij meegegaan naar het zwembad, waar we gingen ‘floaten’ (drijven in het water) met een cliënt. Voor mij een spannend moment, want ik had dat nog nooit met een bewoner gedaan. Het was daarom extra mooi dat zij op dat moment aan mij vertelde dat zij het eens met haar moeder had gedaan, en me daardoor tips kon geven over wat fijn was voor de cliënt. Dat was een heel mooi moment en ik vond het bijzonder dat ik ook wat van háár leerde. De cliënt vond het ook geweldig, die was heel ontspannen. En ik werd er zelf ook rustig van.”

Een empathische vrouw

“Wat ook heel leuk was, was dat ik ook samen met Angela voor de bewoners heb gezongen. Ik ben ook muzikant, en zij natuurlijk zangeres. Ik zing bijna dagelijks liedjes met de mensen, dus ik heb op een dag mijn gitaar gehaald en daarna hebben we samen gezongen voor de bewoners. Dat vond Angela heel leuk om te doen. Ik vond haar een lieve, zachte en empathische vrouw. Ze was heel echt; niet nep. Ze was begripvol, ik kon goed met haar praten en een leuk gesprek met haar voeren. Als de camera’s weg waren, was ze niet anders. Ze maakt uiteraard wel een televisieprogramma, dus soms hoorde ik de regisseur tegen haar zeggen of ze naar een bepaald onderwerp wilde vragen bij een cliënt. Dat kwam er dan wel iets gemaakter uit.”

Een vrolijke uitzending

“De regisseur zei tegen me dat het waarschijnlijk een hele vrolijke uitzending wordt. Als ik kijk naar wat ze gefilmd hebben, dan zou dat goed kunnen. Sommige fragmenten zijn misschien ook wel pittig voor anderen om te zien, zoals het wassen van iemand die lichamelijk verzwakt is. Dat kunnen moeilijke of emotionele momenten zijn. Ik lach graag met de bewoners, en als die vrolijke tint ook in de uitzending zit, hebben ze de essentie van de ouderenzorg bij ons gevangen.”

De uitzending is online te zien via www.rtl.nl en www.videoland.nl.

Meer lezen

Blijf op de hoogte

Schrijf je in voor onze maandelijkse nieuwsbrief

Bent u tevreden met Woonzorg Flevoland?

Geef uw waardering zodat wij onze zorg
nog beter kunnen maken.

8